Formy afantazji

Najczęstsza forma. Objęta jest wyłącznie wyobraźnia wzrokowa — muzyka w głowie i inne zmysły działają normalnie. Osoby z tą formą nie potrafią wizualizować obrazów, ale mogą mentalnie generować dźwięki, zapachy czy wrażenia dotykowe.

• Brak możliwości tworzenia obrazów mentalnych (brak „oka umysłu”)
• Wewnętrzne słyszenie działa normalnie
• Możliwość wyobrażania sobie muzyki i „słyszenia” jej wewnętrznie
• Wiedza faktograficzna i pamięć nie są osłabione

Obejmuje dwa lub więcej zmysłów. Oprócz wyobraźni wzrokowej ograniczona lub niemożliwa może być także wyobraźnia słuchowa (anauralia), węchowa (zapachy), smakowa (smak) lub dotykowa (dotyk).

• Objęte co najmniej dwie modalności zmysłowe
• Częste: wzrokowa + słuchowa (brak wewnętrznego słyszenia)
• Może dotyczyć także węchu, smaku i dotyku
• Możliwe różne kombinacje

Najrzadsza i najbardziej rozległa forma. Objęte są wszystkie modalności zmysłowe — niemożliwe są wyobrażenia wzrokowe, słuchowe, węchowe, smakowe ani dotykowe. Myślenie przebiega czysto pojęciowo i abstrakcyjnie.

• Brak wyobrażeń w żadnej modalności zmysłowej
• Myślenie przebiega czysto werbalnie lub pojęciowo
• Sny nadal mogą być zmysłowe (mimowolne)

Specyficzna niezdolność do wewnętrznego wyobrażania sobie dźwięków, muzyki lub głosów. Może występować samodzielnie lub razem z afantazją wzrokową. Termin powstał analogicznie do „afantazji”.

• Brak wewnętrznej muzyki — nie da się „odtworzyć” piosenki w głowie
• To nie to samo co brak mowy wewnętrznej (anendofazja)
• Może występować samodzielnie lub z afantazją wzrokową

Wyobraźnia tworzy kontinuum. Afantazja i hiperfantazja to ekstrema — większość ludzi plasuje się gdzieś pomiędzy. Wyniki VVIQ ≤ 32 wskazują na afantazję, 75 i więcej na hiperfantazję.