VVIQ – Oryginalny kwestionariusz Marksa (1973)
VVIQ (Vividness of Visual Imagery Questionnaire) to oryginalne narzędzie, którym badacze oceniają żywość wyobrażeń wzrokowych. Tutaj: budowa, zastosowanie, ograniczenia – i dlaczego nasz własny test nazywa się VST-16. Nowość: oryginał możesz tu bezpłatnie wypełnić.
- David Marks, 1973
- 16 pozycji · 4 sceny
- Skala 1–5 · suma 16–80
- Oryginał po angielsku, do bezpłatnego wypełnienia
Wypełnij oryginalny VVIQ (po angielsku)
Tutaj możesz bezpłatnie wypełnić oryginalny kwestionariusz Davida Marksa: 16 stwierdzeń w czterech scenach, każde oceniasz z zamkniętymi oczami na skali od 1 do 5. To powszechnie stosowana wersja według instrukcji z 1995 roku; pierwsza wersja z 1973 roku pyta dodatkowo o każdą scenę z otwartymi oczami. Wynik umieszcza twoją sumę w zakresach Wright i in. (2024).
Kwestionariusz jest pokazany w oryginalnej wersji angielskiej. Nie znaleźliśmy polskiej wersji zatwierdzonej przez autora i dostępnej do swobodnego użytku, dlatego nie tłumaczymy go sami.
Wynik jest przechowywany tylko w tej karcie przeglądarki, także po odświeżeniu. Gdy zamkniesz kartę, zniknie.
Podczas wypełniania twoje odpowiedzi są tylko w tej karcie i przetrwają w niej odświeżenie strony. Po wyniku zostaje wyłącznie suma. Nic nie trafia na nasze serwery.
Kwestionariusz powyżej to oryginał Davida Marksa (1973), a nie opracowanie własne tej strony: angielskie brzmienie z davidfmarks.net, instrukcja i skala w wersji z 1995 roku, zakresy według Wright i in. (2024). Opiera się na samoopisie i nie jest procedurą diagnostyczną. Nasz własny test, VST-16, to natomiast opracowanie własne bez niezależnej walidacji.
Budowa oryginalnego VVIQ
Test składa się z 16 pozycji podzielonych na cztery grupy tematyczne, ocenianych na skali od 1 do 5. Mierzy, jak żywo ludzie potrafią wyobrażać sobie codzienne sceny. W badaniach wynik ≤ 32 jest przyjętą konwencją jako wskaźnik afantazji (Dance i in. 2021, 2022; Dawes i in. 2020; Keogh i in. 2021; Wicken i in. 2021) — granica jest jednak arbitralna i różni się między badaniami (Blomkvist & Marks 2023).
VVIQ pyta wyłącznie o wyobrażenia wzrokowe. Nie obejmuje słuchu, węchu, smaku, dotyku, doznań cielesnych ani emocji – do tego służy PSI-Q (Andrade i in. 2014).
Historia i zastosowanie w badaniach
David Marks opublikował VVIQ w 1973 roku w British Journal of Psychology. Również badania nad afantazją od czasu Zemana i in. (2015) wykorzystują łączny wynik VVIQ, by opisać osoby z bardzo słabą lub nieobecną wyobraźnią wzrokową. Badania różnie określają, które wyniki uznają za afantazję:
| Badanie | Podział łącznego wyniku VVIQ |
|---|---|
| Dawes i in. 2020 | ≤ 32: słaba wyobraźnia wzrokowa |
| Zeman i in. 2020 | 16–23: afantazja |
| Wright i in. 2024 | 16: afantazja · 17–32: hipofantazja · 33–74: typowa · 75–80: hiperfantazja |
Ograniczenia narzędzia
- SamoopisVVIQ mierzy, jak żywo ludzie oceniają własne wyobrażenia. Obrazów wewnętrznych nie da się bezpośrednio porównać z obrazami innych – odpowiedzi zależą od tego, jak ktoś rozumie skalę.
- Arbitralne progiSam Marks nazywa progi arbitralnymi („arbitrary”); różnią się one między badaniami (Blomkvist & Marks 2023).
- To nie diagnozaWynik VVIQ umiejscawia twoją wyobraźnię na spektrum. Nie jest diagnozą medyczną – afantazja nie jest chorobą.
Oryginalny VVIQ i nasz VST-16
David Marks udostępnia VVIQ na swojej stronie (davidfmarks.net) do swobodnego użytku badaczom i zainteresowanym osobom i podkreśla, że nie jest to narzędzie przesiewowe do rozpoznawania stanów klinicznych lub neurologicznych. Na swojej stronie o VVIQ-2 Marks pisze: „Researchers and interested individuals are free to use this questionnaire without seeking permission from the author”. Kto chce porównywać wyniki z literaturą naukową, powinien według Marksa zachować instrukcję i format oryginału; odradza on niezwalidowane wersje, takie jak promowane w celach zarobkowych przez organizacje komercyjne. Dlatego oryginał możesz wypełnić na górze tej strony, w angielskim brzmieniu i z podaniem źródła. Obok oferujemy VST-16: własny autotest o tej samej budowie i pozycjach sformułowanych własnymi słowami.
VST-16 przejmuje budowę oryginału (16 pozycji w 4 scenach, skala 1–5, suma 16–80), ale wszystkie pozycje formułuje od nowa. Nie został osobno zwalidowany psychometrycznie. Jego wyniki są więc orientacyjne i nie dają się wprost porównać z wynikami badań z użyciem VVIQ. Kto chce porównać swój wynik bezpośrednio z badaniami, powinien użyć oryginału.
Źródła
- Marks, D. F. (1973). Visual imagery differences in the recall of pictures. British Journal of Psychology, 64(1), 17–24. doi:10.1111/j.2044-8295.1973.tb01322.x
- Zeman, A., Dewar, M. & Della Sala, S. (2015). Lives without imagery – Congenital aphantasia. Cortex, 73, 378–380. doi:10.1016/j.cortex.2015.05.019
- Dawes, A. J., Keogh, R., Andrillon, T. & Pearson, J. (2020). A cognitive profile of multi-sensory imagery, memory and dreaming in aphantasia. Scientific Reports, 10, 10022. doi:10.1038/s41598-020-65705-7
- Zeman, A. et al. (2020). Phantasia – The psychological significance of lifelong visual imagery vividness extremes. Cortex, 130, 426–440. doi:10.1016/j.cortex.2020.04.003
- Blomkvist, A. & Marks, D. F. (2023). Defining and ‘diagnosing’ aphantasia: Condition or individual difference? Cortex, 169, 220–234. doi:10.1016/j.cortex.2023.09.004
- Wright, D. J. et al. (2024). An international estimate of the prevalence of differing visual imagery abilities. Frontiers in Psychology, 15, 1454107. doi:10.3389/fpsyg.2024.1454107
Najczęstsze pytania o VVIQ
Czym jest VVIQ?
Vividness of Visual Imagery Questionnaire (VVIQ) to kwestionariusz Davida Marksa (1973). Za pomocą 16 pozycji ocenia, jak żywo ktoś wyobraża sobie sceny oczami wyobraźni. Każdą pozycję ocenia się na skali od 1 do 5; suma wynosi od 16 do 80.
Czy mogę tutaj wypełnić oryginalny VVIQ?
Tak, na górze tej strony: bezpłatnie, bez rejestracji i w oryginalnym angielskim brzmieniu, które David Marks udostępnia do swobodnego użytku. Wynik korzysta z zakresów Wright i in. (2024). Twoja suma zostaje wyłącznie w przeglądarce – w karcie albo, jeśli tak wybierzesz, na urządzeniu. Nasz własny test, VST-16, ma tę samą budowę z pozycjami sformułowanymi własnymi słowami i trwa ok. 5 minut.
Od jakiego wyniku VVIQ mówi się o afantazji?
Nie ma jednego progu. Często stosuje się 32 lub mniej (np. Dawes i in. 2020); Zeman i in. (2020) używają 16–23; Wright i in. (2024) uznają za afantazję tylko minimalny wynik 16, a 17–32 za hipofantazję. Sam Marks nazywa progi arbitralnymi (Blomkvist & Marks 2023).
Czym różnią się VVIQ i VST-16?
VVIQ to oryginalne narzędzie badawcze. VST-16 to nasz test: ta sama budowa (16 pozycji, 4 sceny, skala 1–5), ale pozycje sformułowane własnymi słowami i brak osobnej walidacji. Służy osobistej orientacji, nie diagnozie.
Czy VVIQ obejmuje też hiperfantazję?
Tak, VVIQ obejmuje całe spektrum wyobraźni wzrokowej. Wright i in. (2024) klasyfikują wyniki 75–80 jako hiperfantazję. Więcej na ten temat i osobny test: Test hiperfantazji.
Zrób VST-16
Nasz własny, darmowy VST-16 mierzy wyobraźnię wzrokową: 16 scen, ok. 5 minut, wynik od razu, bez rejestracji.
Więcej testów i tematów
- Test VST-16Nasz darmowy autotest według metodologii VVIQ, z pozycjami sformułowanymi własnymi słowami.
- PSI-Q – oryginał dla wszystkich zmysłówKwestionariusz Andrade i in. (2014) obejmujący siedem modalności zmysłowych.
- Test hiperfantazjiMasz wyjątkowo żywe obrazy mentalne? Sprawdź, czy znajdujesz się na górnym krańcu spektrum.
Ostatnia weryfikacja: