SDAM (Severely Deficient Autobiographical Memory)

Severely Deficient Autobiographical Memory (SDAM) oznacza specyficzne upośledzenie pamięci epizodycznej dotyczącej osobistych doświadczeń. Osoby z SDAM nie potrafią żywo wspominać własnych przeżyć; wiedzą, co się wydarzyło, ale nie mogą tego mentalnie „przeżyć na nowo”. SDAM często nakłada się na afantazję, ponieważ oba zjawiska upośledzają zdolność do mentalnych podróży w czasie — nakładanie się obu zjawisk jest znaczne, choć nie ma dla niego jednej, precyzyjnie ustalonej wartości procentowej. Mimo to są to odrębne zjawiska: nie wszyscy afantastycy mają SDAM i odwrotnie. SDAM badał Brian Levine z Uniwersytetu w Toronto. Osoby dotknięte tym zjawiskiem mają zwykle nienaruszoną pamięć faktograficzną i semantyczną. Wpływ na codzienne życie bywa różny; wielu kompensuje braki za pomocą fotografii, dzienników i zewnętrznych pomocy pamięciowych. Dla części osób sama świadomość, że ich sposób pamiętania ma nazwę i dotyczy także innych ludzi, przynosi ulgę i znacząco ułatwia akceptację własnego funkcjonowania.